العلامة المجلسي ( مترجم : سيد عبد الحسين رضائى )

359

بحار الأنوار ( ج 74 ) ( كتاب الروضة در مبانى اخلاق از طريق آيات و روايات ) ( فارسى )

و ببخش ، بار خدايا ما را به او بپيوند آبرومندانه و وفادار ، نه رسوا و پيمان گسل و نه پشيمان از بدكردارى و نه منحرف از حق ، اى خداى حق آمين . بعد حضرت اندكى نشست سپس به پا خاست و فرمود : سپاس خدائى را سزاست كه شايستگى است كه از او بايد ترسيد و او را ستود و بهترين كسى كه بايد از او پرهيز كرد و او را پرستيد ، سزاوارتر كسى كه بايد او را بزرگوار دانست و تمجيد كرد او را سپاسگزاريم براى بىنيازى كلانش و بخشش شايانش و پيوست بودن نعمتهايش و نيكى آزمايش و بلايش ، برهبرى او بگرويم كه پرتو او خاموش نگردد ، بلنديش پست و هموار نشود و حلقه‌هايش سستى نگيرد ، به خدا پناه بريم از كردار بد و سرانجام بد و از بد دلى و تيرگى فتنه‌ها ، از او آمرزش جوئيم در بارهء بدست آوردن گناهان و از او نگهبانى خواهيم از كردارهاى بد ، آرزوهاى ناهنجار ، هجوم در پرتگاههاى هراسناك ، همكارى با اهل شك و بدبينان و از خشنودى در آنچه بدكاران در روى زمين بناحق كنند . بار خدايا ما را بيامرز و همه مردان مؤمن و زنان مؤمنه را ، زنده باشند يا مرده ، كسانى كه بر كيش خود جان آنها را گرفتى و بر ملت و آئين پيغمبرت ، بار خدايا كردار نيك آنها را بپذير ، از كردار بدشان در گذر ، رحمت و آمرزش و رضوان بدانها ارزانى دار ، بيامرز زنده‌هاى از مردان مؤمن و زنان مؤمنه را آن كسانى كه ترا يگانه پرستيدند و رسولت را تصديق كردند و بدينت چسبيدند بواجباتت عمل نمودند ، از پيامبرت پيروى كردند ، روش و سنت ترا بر جاى داشتند حلالت را حلال و حرامت را حرام شمردند ، از كيفر تو ترسيدند ، بثوابت اميدوار شدند ، با دوستانت دوستى كردند ، با دشمنانت دشمنى نمودند . بار خدايا حسنات آنها را بپذير و از بدى بايشان در گذر و برحمت خود آنان را در شمار بندگان خوبت درآور - إله الحق آمين .